Blog . Kevin Amendt

De ‘Open Monumentendag 2010’ vindt plaats op zaterdag 11 en zondag 12 september en het thema is: de smaak van de 19de eeuw. Het Sint-Pieters museum op de Lichtenberg en de hoeve zijn op beide dagen geopend van 11.00 tot 16.30 uur!

Die eeuw heeft een bonte verzameling gebouwen opgeleverd, waarbij werd teruggegrepen op verschillende historische bouwstijlen. De carréhoeve Lichtenberg werd in de 19e eeuw ingrijpend vernieuwd. Het poortgebouw en de aangrenzende stallen werden in 1816 herbouwd; de oostelijke stal op de rand van het plateau in 1870. Het in de hoeve gevestigde Sint-Pieters museum besteedt in haar expositie aandacht aan de hoeve, maar ook aan ‘Casino Slavante’. In 1846 liet de Groote Sociëteit van Maastricht het nog steeds bestaande gebouw naar een ontwerp van Stadsbouwmeester Nicolaes Kraft in neorenaissance stijl optrekken. In het Maastrichts silhouet nummer 75 wordt de geschiedenis uitgebreid beschreven. Eveneens aandacht voor het ‘geestelijke bouwwerk België’ dat ontstond tussen 1830 en 1839 waaraan veel prominente Maastrichtenaren een bijdrage leverden.

Bron: oudsintpieter.com

Nummer 12 van het tijdschrift van Stichting Oud Sint Pieter is deze week verschenen. Het tijdschrift ‘Sint-Pieter vroeger en nu‘ bevat weer interessante artikelen. De nummers 0 t/m 12 zijn o.a. verkrijgbaar in het museum op de Lichtenberg! Het museum is zondags geopend.

Inhoud nummer 12:

• Antonius Wamsteeker, opmerkelijk bewoner van Slavante door Miets Morreau
• En toen kwam kapelaan De Vrede ons halen door Jaap van Term
• Gevelstenen door John Machiels
• Harmonie Sint-Pieter 1890, 120 jaar jong door Jo Morreau
• Jeugdherinneringen door Anno de Mol Moncourt
• Villa Sint-Hubertuslaan 1-3 door Sjuup Rekko, Jet van Aalst-Joosten
• Een schoolfoto uit de oude doos door Sermon Smitshuysen

Meer info over het tijdschrift en de verkooppunten op oudsintpieter.com

De stichting ir. D.C. van Schaik is vanuit het Natuurhistorisch Genootschap in Limburg en de SOK in 1997 opgericht als beheerstichting van mergelgroeven en bestaat dit jaar 12,5 jaar!

Publieksdag

Om het grote publiek kennis te laten maken met een authentieke en normaal voor bezoek afgesloten mergelgroeve en met het werk van de stichting (en de SOK), wordt op 26 september 2010 van 11.00 tot 17.00 uur een Publieksdag in de Keel georganiseerd. De bezoekers kunnen vrij ronddwalen of mee doen aan een speciale speurtocht. Op diverse plaatsen in de groeve is er deskundige uitleg over vleermuizen, geologie, blokbreken, geschiedenis en andere relevante ondergrondse zaken en staan er goed herkenbare gidsen klaar om u verder te helpen. Er zijn stands aanwezig, waar de bezoekers kennis kunnen nemen van het werk van de stichting Ir. D.C. van Schaik, de SOK of het Natuurhistorisch Genootschap in Limburg. De toegang is gratis, maar een kleine donatie is natuurlijk altijd welkom. Stevige schoenen en een zaklamp is alles wat u nodig heeft voor deze Publieksdag in de Keel op zondag 26 september van 11.00 tot 17.00 uur.

De stichting Ir. D.C. van Schaik

Het belang van een beheerstichting zoals de stichting ir. D.C. van Schaik moet niet onderschat worden. De onderaardse mergelgroeven zijn een zeer belangrijk onderdeel van ons Limburgse culturele erfgoed. Behalve de groeve-ingangen, die vaak een integraal onderdeel uitmaken van het Limburgse landschap, moet ook het belang van de onderaardse gangen niet vergeten worden. Hoeveel van onze voorvaderen hebben hier niet staan zwoegen bij het uitbreken van de mergelblokken, of in latere tijd bij het kweken van champignons of witlof. In veel groeven zijn nog steeds oude opschriften te vinden van deze blokbrekers, kwekers of bezoekers. Ook kunnen er nog steeds de mijnbouwtechnieken uit voorbije eeuwen bestudeerd worden. Men kan er als het ware nog steeds de handtekeningen van de blokbrekers zien. Het zijn werkelijk onderaardse cultuurhistorische pareltjes. Onderzoek in deze groeven door o.a. de SOK is dan ook zeer belangrijk en dit kan enkel wanneer de groeven goed beheerd worden. Beheer is ook belangrijk om vernieling van de cultuurhistorische waarden te voorkomen. De stichting Ir. D.C. van Schaik wil daartoe ook nadrukkelijk bijdragen aan de educatie rond groeven, vooral voor de lokale jeugd. Daarnaast zijn de groeven in de winter van uitzonderlijk belang als biotoop voor duizenden overwinterende vleermuizen. Hun noodzakelijke bescherming is bij wet geregeld.

De stichting wilt ook het berglopen in goede banen leiden. Berglopen is al zeer oud en hoort bij ons cultureel erfgoed, net zoals de mergelgroeven er zelf toe behoren. Berglopen is een belangrijke sociale activiteit en het is tevens een stimulans voor het beschermen van onze ondergrondse cultuurhistorische pareltjes. Zonder berglopers sterft de liefde voor het ondergrondse uit en zonder deze liefde gaat het ondergrondse landschap geleidelijk aan teloor. Onbekend maakt nu eenmaal onbemind.
Het berglopen is dus zeer belangrijk als sociale activiteit en het is zeer belangrijk voor het behoud van de mergelgroeven. De stichting Ir. D.C. van Schaik wil daartoe berglopers de mogelijkheid geven de groeven op een veilige en gereguleerde manier te bezoeken en zodoende illegaal bergbezoek tegen te gaan.

De toegang tot de groeven wordt echter steeds moeilijker door veranderende wetgeving. Daardoor kunnen steeds minder mensen kennis nemen van ons onderaards cultuurhistorisch en natuurhistorisch erfgoed. En mede daardoor dreigt in de toekomst het vele werk van de stichting permanent onderbelicht te blijven. Want ook de stichting kan de sympathie en (financiele) steun vanuit de brede maatschappij goed gebruiken.

De volgende leden/berglopers avond van de Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven vindt plaats op 10 september aanstaande. De avond is voor iedereen vrij te bezoeken.

Deze keer zal de de avond in het teken van de vleermuizen staan. Paul van Hoof is fotograaf en is uitgenodigd om zijn foto’s van vleermuizen te laten zien. In een algemeen deel zal hij aan de hand van foto’s vertellen over soorten, gedrag, ecologie enz. Vervolgens zal hij zijn vleermuis-fotoprojecten nader toelichten. De avond zal worden afgesloten met een fotoserie op muziek.

Aanvang 19.30 uur. Locatie: Natuur Historisch Museum Maastricht.

Bron: Sok.nl

Institute Europa Subterranea (IES), een netwerk van mijnbouwhistorici, wil een grensoverschrijdende bescherming voor het Plateau van Caestert. Daarom brengt het nu een boek uit over de geschiedenis van dit gebied.

Het Plateau van Caestert is het Belgische gedeelte van de Sint-Pietersberg. Het plateau strekt zich uit van Maastricht tot aan het Albertkanaal waar de ingangen van de mergelgroeven zich bevinden. Het wordt begrensd door Wallonië, Vlaanderen en Nederlands-Limburg. Voorlopig geldt per gebied een andere vorm van bescherming.

Het IES streeft naar een grensoverschrijdende bescherming en maakte in samenwerking met het Waalse Gewest, de gemeente Riemst en de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed het boek ‘Caestert, een mijnbouwarcheologische erfgoedsite’.

Uniek

“Het is een unieke site”, zegt projectleider Jacquo Silvertant. “Het mijnbouwgebied stamt uit de dertiende eeuw, zowel de boven- als ondergrond werd zorgvuldig bewaard. Dat is niet vanzelfsprekend omdat de cementindustrie zowat alles heeft weggegraven. Enkel het Plateau bleef onaangeroerd.”

“Met de kalksteen van in de groeven werden vroeger kerken en woningen gebouwd. De kalk gaf een lichte kleur, dat maakte indruk. Daarnaast werd deze grondstof ook gebruikt voor pleisterwerken en het bemesten van akkers.”

“Het Plateau van Caestert heeft een hoge cultuurhistorische waarde. Daarnaast nemen het toerisme en de recreatie rondom het domein steeds toe. Een eenduidige bescherming voor de drie gebieden is dus absoluut noodzakelijk.

Op 15 september zakt een delegatie van UNESCO-Geo Natuurparken af naar deze streek om na te gaan of de Sint-Pietersberg in het Geoparks-concept kan worden opgenomen. Om dat te bereiken wil het IES Vlaanderen, Wallonië en Nederlands-Limburg dichter bij mekaar brengen. Als dat lukt, zou de Sint-Pietersberg het eerste grensoverschrijdende Geopark kunnen worden met UNESCO-keurmerk”, stelt Silvertant.

‘Caestert, een mijnbouwarcheologische erfgoedsite’ is niet verkrijgbaar in de boekhandel en kan enkel besteld worden via publicatiebureau.ies@gmail.com. Het boek telt 225 pagina’s en kost 59,95 euro. Alle teksten zijn voorzien van een Engelse samenvatting.

Bron: Het belang van Limburg, door Gerben Smeets.

Wiel Miseré (63) werd donderdag 26 augustus benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau (en op het provinciehuis werd voor Wiel een afscheidsreceptie georganiseerd, red.). De Landgravenaar is 32 jaar lang werkzaam geweest bij Staatstoezicht op de Mijnen en gaat met vervroegd pensioen.

Naast zijn reguliere werk (bij Staatstoezicht op de Mijnen betreffende de Limburgse onderaardse kalksteengroeven, red.) is hij sinds mei 2000 secretaris van de Gedachteniskapel voor omgekomen mijnwerkers. Daarnaast is hij zestien jaar lang bestuurslid van de Stichting Leenderkapel. Ook zet Miseré zich in voor de kunsthistorische aspecten rond mijnbouw, met name waar het gaat over verschillende kunstvormen waarin de beschermheiligen Barbara en Catharina zijn verbeeld. Hij is bovendien lid van de Werkgroep Informatie Mijnbouw, die zich inzet voor het levend houden van de kennis van de oude mijnbouw en mergelwinning in Zuid-Limburg, door onder meer voorlichting op scholen.

Bron: De Limburger, 27  augustus 2010.

Blokbrekers gaan een kleine honderd ‘riskante’ aardpijpen in de Sibbergroeve bij Sibbe verankeren. Daarmee wil de gemeente Valkenburg voorkomen dat op den duur verzakkingen ontstaan. In de Sibbergroeve zijn circa 2500 aardpijpen. Dat zijn scheuren in de mergel die vol zijn gelopen met löss, zand of grind. Soms loopt zo’n pijp leeg, wat bovengronds tot verzakkingen kan leiden.

In 2005 heeft grottenspecialist Ronald Bekendam de aardpijpen in de Sibbergroeve geïnventariseerd. Hij beoordeelde circa honderd pijpen als risicovol. Ook heeft hij in kaart gebracht wat er gebeurt als zo’n kolom leegloopt. ‘Als zich boven de aardpijp bos bevindt, is er niks aan de hand’, zegt Wiel Felder, de grottendeskundige van de gemeente. ‘Maar dat wordt anders als ze onder een weg of huis zit.’ Halverwege de jaren tachtig is in Sibbe de achtertuin van een woning verzwakt door een leeggelopen aardpijp. ‘Dat mag natuurlijk niet meer gebeuren’, zegt Felder.

Hoe de aardpijpen verstevigd worden, verschilt volgens Felder van geval tot geval. ‘Bij een kleine aardpijp met een doorsnee van tien centimeter kun je volstaan met het aanbrengen van een stalen plaat op het plafond’, zegt hij. ‘Maar er zijn ook aardpijpen met een diameter van vijf meter, waarbij het hele plafond ondersteund moet worden. Soms moet je onder die aardpijp een stenen zuiltje metselen’, aldus Felder. ‘Maar elders, op een plek waar nooit iemand komt, kun je wellicht een berg maken met mergelafval en puin.’

De gemeente is met twee mergelbedrijven in gesprek over die opdracht. ‘Op zich een simpele klus’, zegt Felder. ‘Maar het probleem is dat veel aardpijpen op een moeilijk te bereiken plek zitten. Daar is geen licht, geen stroom en geen water, dus dat moet je allemaal zelf meenemen. Dat maakt het lastig.’

Bron: De  Limburger, 28 augustus 2010. Door René Willems.

Interessant artikel over de Mosasauridae Platecarpus tympaniticus.

http://www.geologischevereniging.nl/geonieuws/geonieuwsart.php?artikelnr=1064

Het bedrijf Novabox van de jonge Limburgse ondernemer Alexander Mans vestigt zich begin oktober in het Enci-gebouw. Voorlopig met zeven mensen. En als de huidige plannen door gaan moeten er volgend jaar tientallen mensen werken.

Bijzonderheid, de nieuwe banen worden als eerste aan personeelsleden van de cementfabriek aangeboden. Dat bedrijf slankt af vanwege het weghalen van een deel van de productie door moederonderneming Heidelberger Cement.
Directeur en grootaandeelhouder Alexander Mans: ‘ENCI heeft voldoende bedrijfsruimte, parkeerplaatsen, vergaderruimten, etc. beschikbaar om groei ook in de toekomst te faciliteren’.

De novabox is een apparaatje met meerdere functies waaronder internet, beveiliging en systeembeheer.
In Azië gebeurt de basisproductie. Mans: ‘De eindassemblage (monteren van onder andere de harde schijf), software installatie & configuratie en packaging komt naar Maastricht, in principe per direct nadat we op de nieuwe locatie zitten en er een batch nieuw ‘ruwe’ producten binnenkomt uit Azië’.

Overigens is er nog één maar, Heidelberger moet nog officieel groen licht geven voor de vestiging van Novabox in het gebouw.

Bron: mtricht.com, wijlimburg.nl

Luister naar het L1 Radio interview in de Pitjesberg te Zichen, met twee van de onderzoekers: http://www.l1.nl/popups/mediaplayerpopup/_rp_comm_lsvideoId/1_4695818

“Twee jaar lang hebben ze er over gedaan maar nu zijn de mergelgroeves in Zichen, een deelgemeente van Riemst, vlak over de grens bij Maastricht, in kaart gebracht. Dat gebeurde door zeven grottenlopers uit Maastricht.

Alle gangen, steunpilaren werden gemeten, genummerd, getekend en gefotografeerd. Hierdoor heeft de gemeente Riemst een goed overzicht van de ondergrond.”

Bron: www.l1.nl